Pages

Khamis, 7 Julai 2011

Setahun kat Puncak Alam..

Kenangan oh kenangan..Setahun kat sana cukup ajar aku macam-macam,,Kenangan pahit ada..Kenangan manis pown ada..Pahit manis itu la yang ajar aku untuk jadi lagi matang..

Belajar terima kelebihan orang lain..

Dekat sekolah dulu..Aku boleh tahan la kat sekolah dulu..Bila dah masuk Puncak Alam..Jumpa ramai sangat orang yang pandai-pandai..Jealous tu memang ada..Tapi..Makin lama..Aku makin sedar..Tak adanya istilah orang paling pandai dalam dunia nie..Akan ada orang yang lagi pandai daripada kita..

Tak  ada motif..Tapi comel kan..


Jangan terlalu bergantung kat orang..

Yup..Aku dulu sangat tak reti nak independent..Pergi mana-mana asyik nak ada kawan..Pergi toilet pown nak berteman..Tapi...Bila masuk Puncak Alam..Masuk-masuk jer tak kenal saper-saper pown..Roomate plak dah ada kengkawan dia sendiri..Sangat lonely..Masa tu jugak aku belaja independent sikit-sikit..Kalau makan sorang-sorang pown tak de hal lah..

Malu bertanya sesat jalan..

Ego..siapa-siapa pown ada ego..Tinggi rendah jer ego kita..Bila belajar kat lecture hall tu..Bukan semua yang kita dapat tangkap..Ada certain-certain benda yang tak boleh nak paham..Kalau nak berjaya..Kita tak boleh malu nak tanya..Kalau segan sangat nak tanya kat lecturer..Kita boleh tanya kat kawan-kawan..Ego tolak tepi..



Tak ada istilah BFF..

Bagi aku..Dalam berkawan..Tak ada istilah BFF..Kita kena kawan ngan semua orang..Kena pandai sesuaikan diri..Yang nie aku paling susah nak buat..Sebab benda nie la aku merana setahun..Rasa macam benci sangat nak pergi kelas..Waaa....Lupakan..Ini peringatan untuk diri sendiri bila dah masuk degree nanti..

Ok..Nie based on pengalaman aku la..Banyak lagi sebenanya..Tapi nanti-nanti la aku sambung..Panjang sangat nanti jadik macam karangan spm plak..Ok..Bubuy..

Ahad, 26 Jun 2011

Penemuan Baru...

Tadikan..Masa aku pergi makan-makan kat Jambatan Sungai Linggi..Aku nampak something..Iklan sekejap ek..Pemandangan kat situ memang sangat cantik ok..Aku memang suka tempat yang cantik-cantik macam tu..

Tak de la macam nie sebijik..Tapi lebih kurang la..

Sambung cerita..Bila tengah tunggu makanan tu..Aku nampak boleh tahan la ramai orang ngah memancing kat sana..Ada yang tengah memancing kat bawah jambatan kat tengah-tengah sungai..Ada yang mancing kat jeti..Tapi yang paling menarik perhatian aku..Orang yang tengah memancing kat tepi sungai..

Bukan apa..Selalu kan orang pergi memancing hujung tu pakai mata kail kan..Tapi pak cik nie memancing hujung dia dia pakai jaring..Pastu kan..Umpan die..Die pakai roti..Bukan calang-calang roti..Roti Gardenia tau..Menurut kata-kata pakcik tu lepas di ‘interview’ oleh ayah aku..Dia kata kalau pakai roti lain..Nanti tak jadi..



Yang paling aku ternganga tu..Joran dia bukan 1 2 tau..Tapi tujuh..Memang agak ternganga la kejap kat situ..Ikan dia dapat boleh tahan banyak la..Lebih la sepuluh ekor..Tapi yang tak sedap nya..Aku terdengar ada orang gelakkan pak cik tu..Bukan gelak biasa tau...Gelak macam mengejek..Diorang cakap..Apalah memancing pakai jaring..

Tapi aku rasa la kan..Apa salahnya kalau pak cik tu wat invention baru..Bukan tak dapat ikan..Melambak-lambak lagi..Diorang dapat tambah apa..Tambah dosa ada la..

Selasa, 21 Jun 2011

Kenapa kita perlukan kawan?..

Saper jer yang tak ada kawan dalam dunia nier..Cuba korang cakap..Sumer orang ada kawan..Aku ada kawan..Korang pown ada kawan..Selama 19 tahun aku hidup..Dah macam2 jenis kawan aku jumpa..Ada  kawan yang memang betul2 kawan..Ada kawan yang kawan ngan kita just sebab nak ambil kesempatan jer..Ada tu yang saja2 nak kawan.. Macam2 kan?..

Tapi apa yang aku nak tulis ari nie bukan nak citer pasal jenis kawan-kawan..Aku nak bincangkan..Kenapa kita perlu kawan..

Jadi teman gossip..

Masa kat sekolah dulu2.. Selalunya kawan korang mesti ada kat mana korang ada..Kat mana ada korang..Kat situ la ada diorang kan..Masuk toilet pown nampak korang gak..Hari -hari duk gosip2 ngan geng2 korang..Kalau borak tu..Dari start sekolah tu..Sampai la abis sekolah..Padahal hari-hari jumpa..Tu mesti kerja orang perempuan..Yang lelaki pulak..Duk kat belakang kelas ramai-ramai..Pas tu tengok cerita biru-biru..Eleh..Macam la aku tak tau aktiviti korang bila dah kumpul tu..





Jadi cikgu tak bertauliah..

Biasa la nie..Masa kat kelas kerja korang tak lain tak bukan tidur je la kan bila lecturer mengajar kat depan tu..meleleh air liur basi pown x perasan..Dah terjaga tu mula la nak cover2 ayu sambil lap air liur basi korang tu..Pas tu bila belajar sendiri dah tak paham.. Baru la terkial-kial nak pergi belajar dengan kengkawan korang tu..Diorang la yang duk berusaha menerangkan kat korang sampai la korang paham..Berpuluh-puluh kali ulang pown tak paham2 gak..Tapi tetap ulang gak..Muka selamba jer..Tapi dalam hati rasa macam nak lempang-lempang korang..See..Betapa penyabar nya kengkawan korang tu..

Jadi pendengar setia..

Aku tau..Korang memang suke mengadu kat kengkawan korang..Kesian kengkawan korang..Kena dengar jer setiap patah bebelan korang..Sampai pasal korang ngan couple korang pown korang cerita..Siap sediakan tisu tok korang lap air mata lagi bile korang gaduh..Bila happy, korang pown cerita gak kat kengkawan korang kan..Diorang setia jer dengar even korang pown tau..Cerita korang tu sangat la bosan sebenarnya..Tapi dorang tak sampai hati nak cakap sebab muka korang sangat hepi time tengah citer..Dengar je la kan..

Jadi teman jalan-jalan..

Bila korang nak keluar shopping..Mesti korang carik kengkawan korang kan..Tak der maknanya korang nak ajak pak we korang..Ye lar..Nak ker diorang shopping berjam2 ngan korang tu..Nama pown perempuan kan..Pilih kasut sepasang jer da sejam..Tu baru kasut sepasang..Belum lagi baju, tudung, and segala macam aksesori korang tu serba satu..Kawan korang jugak yang korang angkut pergi satu-satu kedai..Semua kedai pulak tu korang nak masuk kan..Pastu jawab jer bila korang tanya..Weh cantik tak aku pakai nie..Walaupun dekat sepuluh kedai korang masuk..Benda tu jugak korang ulang2 kan..Jawab jer la..



Jadi penegur berhikmah..

Bila korang buat salah..Siapa lagi yang nak tegur korang selain kengkawan korang.. Kengkawan korang bukan tak tau kalau tersalah cakap sikit jer, silap-silap korang boleh melenting..Diorang beranikan jugak tegur korang..Sebab diorang tau..Siapa  lagi nak tegur korang kalau bukan diorang kan?..Kesian la kat kengkawan korang tu..Tak yah la nak marah-marah dorang kalau diorang tegur kau..Sebab diorang sayang kau sebenarnya..

Jadi perunding imej tak berlesen..

Eh..Nak jadi perunding imej pown perlu lesen ke..Tah..Aku pown tak tau sebenarnya..Tapi..Tiap kali korang nak pergi keluar jalan-jalan..Mesti korang masuk bilik kawan korang kan...Tanya cun x..Eleh..Perasan sungguh korang nie.. Kalau tak cukup cun mula la minta pandangan kawan korang..Nak pakai baju apa..Tudung apa yang matching..Beg nak bawa macam mana..Kalau tak cukup matching siap bagi borrow lagi..Kadang-kadang tu malam sebelum keluar tu lagi dah buat fashion show kat rumah tu..Excited betul korang kan..Eh..Aku tak buat tau semua tu..



Tengok..Betapa banyak nya role kawan dalam hidup korang..Kalau tak ada kawan..Siapa yang nak jadi semua tu tok korang..Hargai la kawan korang k..